کودکی می گرید، دلتنگ از نداشتن تو

 در روحم

زنی رشد می کند

می ترواد

و می خندد ، از درد

باش با من

بوسه هایی

دستهایی، تنم را می لرزاند

و خاطراتی دخترکی را می خواند

که از دوری سرزمینی ، می گریست

من دیگر نه آن کودکم

نه آن دخترک

نه آن زن

من خاطره ای بی وزنم

در برزخی  دور

شهرش را می خواند !