یک روز می روم
آرام و آشنا تر از همه
برای بدرقه هیچ کس را نمی خواهم
تنها گاهی یک عکس، یک نوازش آرام انگشتان
روی چهره خندان من
به من خواهد گفت:
که خوشبخت بوده ام
یادم به خیر باد !
.
.
من هم می روم با این شعر که از دوران نوجوانی " حضور " است.
شاد باشید.

نوشته شده توسط نهانی در دوشنبه ششم اسفند 1386