یک روز می روم

آرام و آشنا تر از همه

برای بدرقه هیچ کس را نمی خواهم

تنها گاهی یک عکس، یک نوازش آرام انگشتان

روی چهره خندان من

به من خواهد گفت:

که خوشبخت بوده ام

یادم به خیر باد !

.

.

من هم می روم با این شعر که از دوران نوجوانی " حضور " است.

شاد باشید. 

نوشته شده توسط نهانی در دوشنبه ششم اسفند 1386